Wordt Emile Drenth ooit de gouden springruiter van Onstwedde?

Springruiter Emile Drenth is voor een nieuwe 'Over de vloer bij' geïnterviewd door Jan Uittenbogaart van Onstwedde.info.

De 21-jarige Emile woont met zijn ouders en paarden aan de Barkhoornweg in Onstwedde. Rond de woning bevinden zich de wei, de stallen, de rijbaan, de longeercirkel en de stapmolen. Veel staat in het teken van de paardensport. In de stal is vader bezig met het verzorgen van de paarden. Vader is geboren Onstwedder en moeder komt uit Veelerveen. In Lelystad werkte vader op een stal met ongeveer 200 paarden. Na de stal werkte vader in de paardenverzekeringen. Daar is hij 5 jaar geleden mee gestopt. Vader helpt Emile ook altijd tijdens wedstrijden.

Opgegroeid in Onstwedde
Emile heeft de basisschool en de eerste drie jaar voortgezet onderwijs in Onstwedde gevolgd. Daarna heeft hij twee jaar in Stadskanaal op school gezeten. In 2025 heeft Emile de HBO-studie commerciële economie aan de Hanzehogeschool in Groningen succesvol afgerond. Een brede opleiding, maar hij ziet zichzelf niet heel de dag achter een laptopje op kantoor zitten. Hij heeft nu in ieder geval een diploma waar hij in de toekomst mee verder kan. Stel dat je met de paardensport moet stoppen, dan kan het diploma toch andere deuren openen.

Op dit moment heeft Emile nog geen baan. Hij oriënteert zich op wat hij naast de springsport kan gaan doen, verder leren of een baan. De verzorging van de paarden is een dagelijkse klus die met veel zorg wordt gedaan. De moeder van Emile werkt in het speciaal basisonderwijs in Winschoten, maar is nauw betrokken bij het paardrijden van Emile. Moeder rijdt zelf ook paard, houdt zich bezig met de training van de paarden en rijdt sinds 2 jaar met plezier zelf weer dressuurwedstrijden.

Maar het is vooral Emile die wat betreft het paardrijden de stempel op het gezin drukt. Je zou bijna zeggen dat Emile eerder kon paardrijden dan lopen, maar dat is overdreven. De in Lelystad geboren ruiter was al heel jong op de rug van een pony te vinden. Het paardrijden werd er als het ware met de paplepel ingegoten. Hij weet niet beter of er waren altijd paarden. Na de verhuizing naar Onstwedde begon Emile in zijn hobby paardrijden te groeien. Hij reed tot en met zijn 16de jaar bij de pony's die steeds groter werden naarmate Emile groeide en rijdt vanaf zijn 15de bij de paarden.

De jongste geïnterviewde?
Emile is waarschijnlijk de jongste geïnterviewde voor “Over de vloer”. Toen Emile één jaar oud was kreeg hij zijn eerste Shetland pony "Formosa van Veldhuizen". Deze pony werd gefokt door Heino Drenth, de oom van zijn vader. Formosa is 34 jaar geworden en altijd bij Emile gebleven. Ze is begraven in een hoek van de wei, omdat ze bij ons hoort. Met die pony startte de wedstrijdcarrière, toen Emile zes jaar was. Dit is de minimumleeftijd om te mogen beginnen met het rijden van wedstrijden. Emile heeft ooit één dressuurwedstrijd gereden. Dat is verplicht voordat je mag springen, maar springen vond Emile veel leuker. Nu is hij springruiter op paarden. Hij oefent daarvoor eigenlijk altijd thuis en is dan ook bijna niet in de manege van Onstwedde te vinden. Bij huis heeft hij een rijbaan van 40 bij 45 meter. Daar staan het hele jaar door hindernissen in. Bij slecht weer of als de rijbaan bevroren is, moeten ze wel naar de manege om te oefenen. Als je alles bij huis hebt is het makkelijker om thuis te oefenen.

Paard zadelmak maken
Emile heeft nu twee paarden om te rijden. Norbert de W(eegbree) en Legend. Legend is van de vriendin van Emile. Zelf hadden ze nog een vier-jarige die zadelmak gemaakt moest worden en dat kan zijn vriendin goed. Zijn vriendin komt uit Coevorden en is ook amazone. Zij heeft de mogelijkheid om één km van haar huis in de manege met het paard te trainen tot het zadelmak is en bereden kan worden. Er staan nog twee andere paarden bij Emile op stal, waarvan één paard voor zijn moeder en een paard dat dit jaar twee wordt. Daar moet je nog ongeveer twee jaar op wachten tot een paard helemaal is uitgegroeid en je daarmee kan gaan trainen. In een wei aan de andere kant van het dorp lopen nog een twee-jarige en een drie-jarige, deze kunnen zelf kiezen of ze buiten willen zijn of dat ze in de stal willen zijn.

Sinds drie maanden staat Legend nu hier op stal en Emile heeft daar al wedstrijden mee gereden. Een paar keer al een prijsje mee gewonnen, waaronder een eerste prijs in Winschoten. Een grotere wedstrijd in Groningen verliep nog iets minder, waaruit bleek dat hij met Legend nog maar kort een combinatie is. Als je een paard door en door kent weet je precies wat je van hem kan vragen en vertrouwt het op jou als ruiter. Je moet als ruiter namelijk de juiste afzet voor de hindernis bepalen. Bepaalde optisch lastige hindernissen zijn voor rekening van de ruiter, immers als een paard niet wil gaat het er niet overheen. De ruiter bepaalt afstand en tempo. Met Legend, heeft hij nu drie maanden ervaring, en het kan natuurlijk altijd beter. Dat betekent zeker één uur per dag per paard dressuurmatig rijden, longeren en/of parcoursen springen. Geen dressuurwedstrijden dus. Bij dressuur is het vaak stil, bij springwedstrijden is er meer reuring, muziek, kortom het is wat losser en gezelliger.

Bluetooth tussen paard en ruiter?
Met ruiters uit Onstwedde heeft Emile weinig contact. Tijdens de wedstrijden ontmoet hij wel ruiters uit andere plaatsen, waar ook vriendschappen zijn ontstaan. Vanaf de ponytijd zijn er blijvende vriendschappen met andere ruiters uit Opende, Drachtstercompagnie, Buitenpost en Nieuwleusen. Dit resulteerde vroeger ook in logeerpartijtjes over en weer waarbij soms de pony's ook mee gingen logeren. Uit Onstwedde is het Nina Smid, die hij wel tegenkomt op wedstrijden. Ruiter zijn is best een individuele sport in deze omgeving. In Groningen waren bijna geen jongens van Emile zijn leeftijd die de sport beoefenden. 

Emile communiceert tijdens het rijden niet door te praten met zijn paard, daar gelooft hij niet echt in. Een paard kun je niet alleen sturen met de stem. Tijdens het rijden werk je in op het paard met een combinatie van been-, zit- en teugelhulpen. Emile houdt zichzelf goed onder controle en heeft geen last van zenuwen. Het zijn vooral zijn ouders die hem veel hebben geleerd. Een eigen trainer heeft hij nu niet. Door veel te oefenen is hij steeds beter geworden. 

Het zelfvertrouwen tussen Emile en het paard bouwt hij op door goede parcoursen te rijden, waardoor het paard leert op Emile zijn hulpen te vertrouwen en er plezier in krijgt en houdt, dit verstevigt de band en vindt Emile erg belangrijk. Het paard voelt het ook wel als de ruiter gespannen is, paarden zijn erg gevoelig. Vroeger, in het begin op de pony’s, was Emile weleens zenuwachtig en dan lukte een wedstrijd ook nog niet altijd even goed. De spanning voor de wedstrijd kan Emile nu prima reguleren. Er is toch een zeker “Bluetooth” tussen ruiter en paard.

Op internationaal niveau verder ontwikkelen
Nu rijdt Emile met veel plezier op de nog maar net acht-jarige Norbert de W, gefokt door Hendrik Post te Veendam. Hij rijdt op 1,40m. niveau, dit is het hoogste dat je momenteel nationaal kan rijden. Je begint bij 1 meter en gaat dan steeds 10 cm omhoog tot 1,40m. Internationaal gaat het verder omhoog tot en met 1.60m en soms zelfs 1.70m. Enkele weken geleden zou hij in Martiniplaza in Groningen zijn eerste 1,45m rijden. Dat was een internationaal concours maar helaas door de grote hoeveelheid sneeuw op het dak werd de wedstrijd afgelast, dat was erg jammer. 

Op pony’s heeft Emile in Oostenrijk, Italië, België en Frankrijk internationaal voor het Nederlandse team gereden. Hij werd hiervoor geselecteerd door de bondscoach. Corona was daarbij helaas een regelmatige spelbreker doordat wedstrijden, waaronder het Europees Kampioenschap waarmee Emile mee zou rijden voor het Nederlandse team en individueel werden afgelast. Het zou fijn zijn als het met de paarden net zo mag lukken als met de pony’s op internationaal niveau. Het leverde mooie ervaringen en resultaten op. Een paar keer teambrons en zelfs twee keer teamgoud. Ook individueel reed Emile zich in de prijzen tijdens de zogenaamde Grand Prix. Naar de buitenlandse concoursen gingen ze met de caravan. De pony ging dan met iemand anders mee op de vrachtwagen. Of er werd een grote trailer gehuurd met een living waar ze zelf ook in konden slapen. Veel regelen dus rondom een wedstrijd. Nu maar eerst de internationale wedstrijden in Nederland langsgaan. Komende wedstrijden zijn in Ermelo, Zuidwolde, Tubbergen en Almelo. Voor die wedstrijden moet je jezelf snel inschrijven anders zit het meteen vol. De prijzen voor die wedstrijden bestaan uit rozetten en geldprijzen. 

De kost gaat voor de baat uit!
Het bekostigen van de paarden hangt samen met het eigenaarschap. Legend is nu niet mijn eigendom dus komen de kosten voor de eigenaar. Norbert is eigendom van Emile. Een paard moet naar de dierenarts, tandarts, hoefsmid, sommigen hebben baat bij fysiotherapie en ze moeten natuurlijk goed eten. De kosten krijg je er wel uit bij verkoop van een paard. Zo zal Norbert over een jaar of twee verkocht worden. Dan komt er weer geld terug dat je weer kunt investeren in andere paarden. Daarvoor zal er wel eerst op hoger niveau in de prijzen gereden moeten worden. Wil je tegenwoordig in de paardensport professioneel zijn, dan is sponsoring en handel in paarden onontbeerlijk. Een eigen stal opzetten zou Emile wel willen, maar vereist enorme investeringen in stallen en paarden.  

Weinig in de manege te vinden
Norbert is een paard met een groot hart, dat graag voor je wil werken en mee wil denken in het parcours. Het is nu uitkijken naar de wedstrijden. Daar krijg je de meeste voldoening, zeker als je een goede ronde hebt gereden. In het verleden ging ik elke zaterdag naar een stoeterij in Zuidwolde. Daar heb ik veel geleerd van het rijden op allerlei paarden. Nu ben ik liever met mijn eigen paarden bezig en wil daar zo ver mogelijk mee komen, al is een goed paard van een eigenaar natuurlijk altijd welkom. Maar je weet het nooit.

Emile is lid van De Driesporen in Onstwedde, via de manege is Emile lid van de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportbond, dit is nodig om officiële wedstrijden te kunnen rijden en daarnaast is het leuk om in je eigen woonplaats lid van de vereniging te zijn. Via Facebook zijn er veel contacten met mederuiters van over de hele wereld, je begrijpt elkaars passie en volgt elkaar. De dromen van Emile lopen via het goed rijden op internationale wedstrijden, een plaats op de Wereldranglijst tot wellicht de Olympische Spelen. Je moet maar net één goed paard hebben, wellicht worden de dromen dan waarheid. Het gaat in de ruitersport niet alleen om talent, maar ook om ambitie en geld. Stel dat je een goed paard hebt en iemand doet voor een grote internationale wedstrijd een enorm goed bod op je paard. Wat doe je dan? 

Voor een eigenaar rijden zou Emile wel willen, mits het paard thuis op stal komt bij de ruiter zodat hij het management kan uitvoeren zoals hij zelf wil. Het grote voorbeeld voor Emile is Willem Greve. Willem heeft zijn paarden altijd top voor elkaar en rijdt al lang op het hoogste niveau. De driesprong is toch wel het lastigste onderdeel in het parcours. Er zijn geen parcoursbouwers die Emile niet graag tegenkomt. Emile heeft hier in Onstwedde bij zijn huis een prima plek om te trainen en zijn paarden te verzorgen. Zonder zijn ouders zou het Emile niet gelukt zijn op dit niveau te kunnen rijden. Met de inzet van Emile gaat het misschien ooit lukken om weer voor goud te rijden.