LOSSE FLODDERS: ‘Het geweld des oorlogs’

De meidagen in 1940 brachten een diepe schok onder de bevolking van Onstwedde. Duitsland viel op 10 mei ons land binnen en in de vijf dagen van hevige gevechten vielen vele slachtoffers, waaronder dorpsgenoot Jan Hidding. Jan was dienstplichtig soldaat bij de 1^e compagnie van het 1^e Bataljon van het 1^e Regiment Infanterie Koninklijke Landmacht.  In het jaarverslag 1940 van de Onderlinge Veeverzekering werd de aanvang van de oorlog nog eens gememoreerd.

‘Evenals voorgaande jaren zullen wij in onderstaande regelen trachten u een kort overzicht te geven van hetgeen het afgeloopen jaar zoo al is voorgevallen in ’t belang onzer Onderlinge Vee Verzekering.

Het jaar 1940 zal door het thans levende geslacht wel nimmer worden vergeten door den loop der gebeurtenissen, welke in de onvergetelijke Meidagen van 1940 zoo plotseling over ons zijn gekomen. Het is niet de tijd, en ook niet de plaats om een zuiver oordeel over deze achter ons liggende gebeurtenissen uit te kunnen spreken.

Wat wij wel willen en kunnen doen en ook mogen doen is een eerbiedige stille hulde te brengen aan de voor ons vaderland gevallen soldaten. Deze jongemannen hebben het voornaamste dat zij konden aanbieden, hun leven, op het altaar des vaderlands ten offer gebracht.

Ook ons dorp moest zijn aandeel daarin bijdragen in den persoon van Jan Hidding. Niet licht zal worden vergeten de dag waarop deze jonge man naar zijn laatste rustplaats werd gebracht, waarbij hem niet alleen door zijn Onstwedder wapenbroeders, maar door talloos velen uit ons dorp en omgeving de laatste eer werd bewezen. Toen ervoeren wij van zeer nabij hoe wreed de oorlog is en waren getuige van de diepe smart van de ouders van deze voor zijn vaderland gevallen jonge man.

Gelukkig mochten de ouders van Hidding ervaren dat het gehele dorp en omgeving deel nam aan het grote leed, hun door dit droeve sterfgeval overkomen, want toen door een daartoe gevormd comité een beroep gedaan word op bijstand ten opzichte van de noodzakelijk te maken onkosten, heeft onze burgerij getoond met daden dat dit beroep niet tevergeefs was gedaan. Ruim vloeiden de gelden binnen, waardoor het niet alleen mogelijk was om de onvermijdelijke onkosten te bestrijden, maar was men in staat gesteld om een eenvoudig en treffend monument te plaatsen op het graf van onzen gesneuvelde dorpsgenoot.

Alhoewel het ons tot diepen weedom moet stemmen dat zoo veel jongemannen het leven op het slagveld hebben moeten laten, is het ons anderzijds een grote voldoening dat onze soldaten dapper hebben gestreden, en tot het uiterste hun plicht hebben gedaan. Dit is zelfs ronduit erkend door den tegenstander. Ook van dezen bescheiden plaats betuigen wij onze deelneming met alle vrouwen, ouders, broeders of zusters, welke een man, zoon of broeder moesten missen door het geweld des oorlogs.‘

Foto:  Bericht over de begrafenis van Jan Hidding (*5-11-1917, †11-5-1945), Winschoter Courant 1-6-1940. In het boekje ‘Schoenen met lusjes’ is een verhaal over Jan geschreven.
 

Bent u òf kent u iemand die nog herinneringen heeft aan de jaren ’40-’45 in Onstwedde?  Hebt u nog documenten m.b.t. de oorlogsjaren? Voor de rubriek ‘Losse Flodders’ ontvangen we graag uw tip of informatie via de mail: redactie@onstwedde.info
 

Lees meer over Losse Flodders