“Ooooooooooooooohhhh, dij olle juvvertoren!”

“Woarom goan doe en Hinnerk aaiglieks nooit op vekansie, Oaltje ?”
“Nò, dat kiste toch wel snappen Wupke. As wie d’olle Juvvertoren oet zicht verlaizen den is t net of ale gooie geesten ons verloaten hebben, asof wie onthaimd binnen, den kriegen wie ofgriezeleke wènst, aldernoarste heimwee kinst wel zeggen. En doarom goan wie mor gewoon hailendaal nich en nooit vot.”

In de jaren (19)’50/’60/’70 was deze levensinstelling bij heel veel Onstwedders aanwezig, in erge mate aanwezig zelfs. Als er al ‘s met een uitstapje meegegaan werd, bijv. met de bus helemaal naar – pak weg – Apeldoorn, dan vielen de gesprekken al voordat Assen bereikt was compleet stil. Het losgeraakt zijn van de basis, van het eigen vertrouwde, aloude dorp, trof de inzittenden dan kennelijk als een soort mokerslag.
Buschauffeurs gingen op de terugreis soms opzettelijk over de Barkhoornweg. Als de Onstwedder reizig(st)ers dan ongeveer ter hoogte van de zgn. ‘Canarische Eilanden’* weer een royaal zicht geboden kregen op hun eigen eeuwenoude Juffertoren, dan knalde de onderlinge conversatie na het slaken van enkele putdiepe zuchten, opnieuw voluit los.
“Hè-hè. Wie bint weer thoes !!”

Ze bestaan anno 2012 nòg, die Onstwedders met een onvergelijkelijke trouw aan hun geboortedorp, zij ’t veel geringer in aantal dan voorheen.
Geert en ik vragen ons af: Moeten we met deze mensen nou medelijden hebben ? Moeten we er juist trots op zijn ? Of ligt de waarheid, zoals bij zoveel zaken, ook hier in het midden ?
We nodigen u van harte uit om op deze eerste aflevering van deze nieuwe rubriek ’s fris van de lever te reageren.

* ‘Canarische Eilanden’ is een benaming die melkrijder Aike Maarsingh van Veenhuizen (sr.) in de vorige eeuw gaf aan de woonomgeving van Harm Migchels Gzn. aan de Barkhoornweg no. 11. Harm had in de Onstwedder volksmond de bijnaam ‘Haarm Kenarrie’.
Deze bijnaam heeft Harm waarschijnlijk te danken aan zijn vader Geert Migchels, die indertijd een erg goede zangstem had: “Joa-joa, dij kon zingen as n kenarrie…..”


© Klaas Meijer / Geert Schreuder