31.03.2021 Grote ruilverkaveling van Westerwolde

Grote ruilverkaveling maakte 60 jaar geleden einde aan 'lappendeken' in Westerwolde. 'Geen spijt, ondanks verlies oude houtwallen'.

Het is 60 jaar geleden dat de grote ruilverkaveling in Westerwolde op gang kwam en dat gebied een andere aanblik gaf. Roel van Dijk maakte die gedaanteverwisseling van dichtbij mee.

Roel van Dijk woont in Vlagtwedde en heeft aan een korte wandeling genoeg om te zien hoe de ruilverkaveling de aanblik van Westerwolde veranderde. Een project dat hij mede vormgaf.

Van Dijk (73) was in de jaren zestig werkzaam voor de cultuurtechnische dienst van het ministerie van Landbouw. Die dienst ontwikkelde en coördineerde in die tijd in het hele land de uitvoering van ruilverkavelingsplannen, bedoeld om landbouwers efficiënter te laten werken. Versnipperde en kleine akkertjes moesten plaatsmaken voor veel grotere.

4600 hectare grond tussen Sellingen en Vlagwedde
Westerwolde was bij uitstek een gebied dat in de loop der eeuwen heel veel van die kleine akkers had gekregen. Ze werden bebouwd door keuterboeren, waren vaak omzoomd door houtsingels en houtwallen en in de buurt liepen kleine, smalle wegen.

In het begin van de jaren zestig werd de eerste ruilverkaveling gerealiseerd, bij Blijham en Bellingwolde’’, blikt Van Dijk terug. ,,Ik kwam in 1969 in het gebied te werken, toen lag het plan Vlagtwedder Essen op tafel. Dat omvatte de ruilverkaveling van meer dan 4600 hectare grond tussen Vlagtwedde en Sellingen.’’
Boeren niet altijd blij met nieuwe akkers

Van Dijk en zijn collega’s hadden hun werkplek in een semi-permanent gebouw in hartje Vlagtwedde, achter de beroemde uitgaansgelegenheid van Jan Beijering. ,,Ik had een administratieve functie. Onze taak was het dus om een einde te maken aan die lappendeken van kleine percelen en de honderden boeren in het gebied grotere, beter op elkaar aangesloten akkers te geven. Dat was een enorme puzzel. We overlegden erover met speciale commissies waarin vertegenwoordigers van de boeren en andere organisaties zaten.’’

Kalm verliepen die bijeenkomsten niet altijd. ,,Soms was er onvrede over onze plannen. Soms was een boer blij met de nieuwe akker of akkers die hij kreeg, soms ook heel boos. Er zijn verscheidene rechtszaken gevoerd. Ook over de ruilverkaveling van het gebied tussen Sellingen en Ter Apel en van het gebied rond Onstwedde en Vriescheloo. Daar was ik ook bij betrokken.’’

Lees meer/foto

Bron: Dagblad van het Noorden