LOSSE FLODDERS: Wég fiets! 

Geert Huiting was 19 jaar toen de oorlog uitbrak. Hij zat op dat moment in militaire dienst aan de kust van Noord-Holland.

Op een ochtend in mei ’40 hoorden hij en zijn makkers vliegtuigen overkomen en ze zagen dat er schepen werden gebombardeerd. De oorlog was uitgebroken! In juni zwaaide Geert af en kwam weer thuis, aan de Heideweg 5 in Onstwedde. Hij kreeg werk bij boer Roelf Huiges in Smeerling. Terwijl hij op het land aan het werk was met collega’s, kwamen er ook weer vliegtuigen over. Soms werd er geschoten en vlogen de kogels hen om de oren. Gauw ging hij met de andere arbeiders dekking zoeken in de sloot. Gelukkig liep het goed af en keerde de rust terug.

Op een dag pakte Geert zijn fiets om weer aan het werk te gaan. Onderweg werd hij staande gehouden en men vertelde, dat er die nacht een vliegtuig was neergekomen, vlak bij de boerderij van boer Huiges. Geert reed verder, maar toen hij rechtsaf de zandweg in Smeerling in wilde slaan, gaf een Duits soldaat hem een stopteken. Hij schreeuwde tegen Geert dat hij weg moest gaan. Geert was niet voor één gat te vangen en reed via een omweg naar de boerderij van Huiges. Daar vlakbij zag hij de ravage van het vliegtuigongeluk. Al weer kwamen de Duitsers op hem af om hem weg te sturen, maar boer Huiges maakte hen duidelijk, dat Geert zijn knecht was. Geert werd met rust gelaten.

Twee jonge Engelse vliegeniers waren bij de ramp omgekomen. Raveling en Meijer, een paar mannen van de Lijkwagenvereniging, kistten de twee lichamen.  Daarna brachten ze de lijkkisten naar de schuur van Huiges. Op de deel van de boerderij bleven deze nog een paar dagen staan, waarna ze naar de gemeentelijke begraafplaats aan de Dorpsstraat gebracht werden.

De oorlog liep naar zijn einde. Er waren al veel Duitsers, moe en gedemotiveerd geraakt, op weg naar hun eigen land. Onderweg probeerden ze onderdak te krijgen bij burgers. Er klopten ook Duitse militairen aan bij de zus en zwager van Geert en ze wilden er overnachten. Maar hun dochtertje Willie was een paar dagen ervoor gestorven aan difterie, een besmettelijke ziekte. Toen ze dat vertelden aan de soldaten, gingen die gauw weer weg.

Het was een ochtend in april ’45. Geert was al weer vroeg opgestaan om naar zijn werk te gaan. Onderweg wachtten twee Duitse militairen hem op. Ze pakten zijn fiets af en gingen erop vandoor. Geert moest lopend verder. De fiets is vast in Duitsland terechtgekomen!

Met dank aan Hariët Huiting voor de geschreven informatie over haar opa.

Foto: De boerderij van Roelf Huiges en Hillechien Huiting in Smeerling.

Oproep:
Hebt u nog een bijzondere herinnering, klein of groot, aan de jaren ’40-’45 in Onstwedde? Of kent u iemand die er nog iets over kan vertellen? Voor de rubriek ‘Losse Flodders’ ontvangen we graag uw tip of informatie via de mail:  redactie@onstwedde.info.

Lees meer over Losse Flodders