Frouktje Kiel-Notebomer: stap voor stap Onstwedder

Frouktje Kiel-Notebomer, basisschooljuf en vrijwilligster, is voor een nieuwe 'Over de vloer bij' geïnterviewd door Nina Smid van Onstwedde.info.

Wie in de afgelopen 25 jaar in Onstwedde is opgegroeid, heeft haar bijna zeker voor de klas gehad: juf Frouktje Kiel-Notebomer. Al sinds 1998 is zij verbonden aan de basisschool in Onstwedde, haar allereerste werkgever. Eerst bij de Langeveldschool en sinds 2011 bij CBS de Rank. Wat begon als slechts een baan, groeide uit tot een verbonden leven in het dorp. “Ik ben hier stap voor stap een Onstwedder geworden.”

De verhuizing
Frouktje groeide op in Lutjegast. Via het bouwbedrijf in de familie wist ze haar eerste eigen huis te bemachtigen in Grootegast, en woonde daar nog toen ze in 1998 solliciteerde bij de Langeveldschool. “Ik reed toen elke dag een uur heen en een uur terug. Dat vond ik niet erg hoor, ik luisterde altijd naar Edwin Evers op de radio, dat vond ik altijd heerlijk.” Bij slecht weer kon ze hier blijven overnachten. “Dan had ik hier een gastgezin, Gerrit en Petra Kruiter, hun kinderen zaten bij mij in de klas.”

Ze ontmoette Gerben, die tegenover de school woonde. “Ik wist al wel van zijn bestaan, we maakten wel vaker een praatje. Op een dag stond hij buiten zijn auto te wassen en toen raakten we echt aan de praat.” Rond kerst vroeg hij haar mee op stap. “En zo ben ik eigenlijk blijven hangen.” In 2010 trouwden ze en inmiddels woont het gezin, met drie kinderen, na een aantal verbouwingen al jaren met veel plezier in het huis dat voorheen van Gerben zijn ouders was. “Ik wil hier ook niet meer weg.”

Kleuterjuf
In haar eerste jaren als juf was ze op de Langeveldschool al verantwoordelijk voor de kleuters. De school groeide uit haar jasje, waardoor ze lange tijd lesgaf in tijdelijke huisvesting: eerst in een speellokaal en later in een unit achter de school, vaak met grote groepen kleuters in een kleine ruimte. Dat vroeg veel creativiteit, maar Frouktje wist van weinig altijd iets te maken.

Tegelijkertijd speelde op de achtergrond de zoektocht naar samenwerking tussen de Langeveld en de Regenboog, een proces dat lange tijd toch moeizaam verliep. “Ik weet nog dat het bestuur een keer langskwam en zei; “Jongens, over een aantal jaar komt hier een multifunctionele accommodatie. Of je gaat erin als twee scholen, of je gaat erin als één. Uiteindelijk zijn we erin gegaan als één school.” Ondanks de onzekerheden bleek de fusie juist een verrijking. “In het begin had je daar wel een beeld bij, ook omdat ik niet van hier ben, maar dat klopte helemaal niet. We kregen er fantastische collega’s bij. Ik heb echt een geweldige tijd gehad met mijn collega’s van de Regenboog.”

In de jaren die volgden groeide Frouktje steeds verder mee met de school én met het onderwijs, terwijl om haar heen veel veranderde. Na de fusie werkte ze met plezier samen met collega’s van de Regenboog, maar gaandeweg heeft ze er ook velen moeten uitzwaaien; de meesten gingen met pensioen en ineens hoorde zij zelf bij “de oudsten”. Ze vierde samen met juf Anneke haar 25- jarig jubileum met een groot circusfeest voor de kinderen — precies zoals zij vindt dat het hoort: “Ik vond het leuk om een feest te geven samen met de kinderen. Je bent elke dag bezig om die kinderen te onderwijzen, om ze een leuke schooltijd te geven, om een basis te leggen voor hun toekomst. Dat is waar je het voor doet. Hoe leuk is het dan om samen met hun het jubileum te vieren?”

In al die jaren zag ze het onderwijs veranderen en digitaliseren, maar volgens haar is het vaak “oude wijn in nieuwe zakken”: nieuwe methodes met veel herkenning van vroeger, steeds weer terug naar de basis. Met haar hart bij de kleuters, een lange stoet stagiaires, wisselende collega’s en inmiddels bijna drie decennia ervaring, bleef één ding constant: haar plezier in het vak en haar liefde voor de aller kleinsten van de school. “Mijn hart ligt echt bij groep 1.” Ze geniet van hun onbevangenheid en flexibiliteit. “Je kunt zo mooi inspelen op wat er gebeurt. Ligt er sneeuw? Dan ga je het daarover hebben. Sneeuwpoppen bouwen, sleeën om te leren wat langzaam gaat en wat snel, sneeuw mee naar binnen nemen en laten zien dat het smelt. Dat is thematisch onderwijs, mooier kan het niet.”

Ze ziet zichzelf als een veilige factor voor de kinderen. “Mijn eigen kinderen zijn nu groot, maar ik heb nog steeds kleine kinderen, ik kom er nooit vanaf! Dat vind ik gewoon gezellig. Dat kleine grut is gewoon heerlijk.”

Altijd betrokken
Naast haar werk op school is Frouktje diep geworteld in het vrijwilligersleven van Onstwedde. “Ik zeg altijd: Onstwedde is een dorp; als je jezelf een beetje geeft, is het een warm bad.” Zodra Frouktje begint op te sommen waar ze allemaal bij betrokken is, blijkt al snel dat de lijst maar blijft groeien — steevast gevolgd door haar vaste conclusie: “dat is zó gezellig!”.

Ze zette zich onder meer vier jaar in als bestuurslid bij de gymnastiekvereniging, waar ze allerlei hand- en spandiensten deed en nog altijd betrokken is bij het peuter- en kleuterrooster. Ook binnen de kerk speelt vrijwilligerswerk een grote rol: ze is bezoekmedewerker, coördineert het kinderoppasrooster samen met Riëtte Draadjer, helpt af en toe bij het voorbereiden van diensten, ondersteunt bij het koor Jong Genesis bij de biddag en dankdag, zet zich sinds vorig jaar in bij de vrouwendag én was intensief betrokken bij de herderstocht, waar ze onder andere acteurs regelde.

Daarnaast coördineert en loopt ze meerdere collectes, zoals voor ReumaNederland en het Beatrix Spierfonds, waarbij ze dankzij haar grote netwerk precies weet wie ze kan benaderen. “Het leukste is dat je zoveel mensen kent. Als ik iemand nodig heb, weet ik vaak wel wie ik kan bellen.” Samen met haar man ondersteunt ze activiteiten bij het zwembad, staat ze in de kiosk, helpt ze in de voetbalkantine en springt ze bij tijdens evenementen zoals de vakantiespelweek. Ook in het clubwerk was ze jarenlang actief, eerst als leiding en later als penningmeester en even als voorzitter, tot de jongere generatie het overnam.

Voor Frouktje is vrijwilligerswerk onlosmakelijk verbonden met een leefbaar dorp: “Door je eigen kinderen rol je er ook in. Want hoe leuk is het als die verenigingen kunnen blijven bestaan? Als iedereen stopt met vrijwilligerswerk heb je geen leefbaar dorp. Daarom vind ik Onstwedde ook zo’n prachtig dorp. Elke maand is er wel wat leuks te doen.”

Foto: